Çalên zuwakirinê rêbazek kevneşopî ye ji bo zuwakirina xwezayî ya berhem, dar, an materyalên din. Ew bi gelemperî çalek an deqeyek kêm kûr e ku ji bo danîna tiştên ku hewce ne ku werin zuwakirin, bi karanîna enerjiya xwezayî ya tîrêjên rojê û bayê ji bo rakirina şilbûnê tê bikar anîn. Ev rêbaz ji hêla mirovan ve bi sedsalan e tê bikar anîn û teknîkek hêsan lê bi bandor e. Her çend pêşkeftina teknolojiya nûjen rêbazên din ên zuwakirinê yên bi bandortir bi xwe re aniye jî, çalên zuwakirinê hîn jî li hin deveran ji bo zuwakirina cûrbecûr materyalan têne bikar anîn.
Têgehaçala hişkpir hêsan e. Ew kolandina çalek an jî çalekek kêm kûr di erdê de vedihewîne, bi gelemperî li deverek vekirî ku tîrêjên rojê û hewa baş diherike. Materyalên ku werin hişk kirin, wek fêkî, sebze, dexl, giya, dar an jî gil, dûv re di qatek yekane de di çalê de têne danîn. Ev dihêle ku tîrêjên rojê û bayê bi hev re bixebitin da ku bi xwezayî şilbûnê ji materyalan derxînin, û bi demê re wan bi bandor hişk bikin.
Yek ji feydeyên sereke yên bikaranîna çala zuwakirinê ew e ku ew bi enerjiya xwezayî ve girêdayî ye. Bi bikaranîna enerjiya rojê û bayê, ji bo zuwakirina materyalê enerjî an çavkaniyên zêde ne hewce ne. Ev yek wê dike rêbazek zuwakirinê ya lêçûn-bandor û jîngehparêz, nemaze li deverên ku elektrîk an alavên zuwakirinê yên pêşkeftî dibe ku sînordar bin.
Sûdeke din a bikaranînaçala zuwakirinêsadehiya wê ye. Pêvajo makîne an teknolojiyek tevlihev hewce nake, ev yek wê ji bo gelek kesan guncaw dike bêyî ku pisporiya wan a teknîkî çi be. Ev yek çalên zuwakirinê dike bijarteyek populer li deverên gundewarî an dûr ku rêbazên zuwakirina kevneşopî hîn jî bi berfirehî têne pratîk kirin.
Her çend çalên rojê bi sedsalan hatibin bikar anîn jî, ew îro jî girîng in, nemaze di hin çarçoveyên çandî an erdnîgarî de. Li hin deveran, pratîka karanîna çalên rojê ji nifşekî bo nifşekî din hatiye veguhastin û beşek yekgirtî ya kevneşopî û adetên herêmî dimîne. Mînakî, li hin deverên Asya û Afrîkayê,çalên zuwakirinêbi gelemperî ji bo zuwakirina xwarin û berhemên çandiniyê têne bikar anîn.
Herwiha, çalên zuwakirinê dikarin ji bo kesên ku pêvajoya zuwakirina xwezayî û organîk tercîh dikin wekî alternatîfek xizmet bikin. Bi karanîna enerjiya roj û bayê, materyalê di çalê de zuwakirî bêyî hewcedariya parêzker an lêzêdekirinên sûnî tama xwe ya xwezayî û kalîteya xwe diparêze. Ev bi taybetî ji bo kesên ku rêbazên kevneşopî û domdar ên parastin û amadekirina xwarinê didin pêş balkêş e.
Bi kurtasî, çalên zuwakirinê rêbazek kevneşopî û bibandor e ji bo zuwakirina xwezayî ya berhem, dar, an materyalên din. Ew hêza rojê û bayê bikar tîne da ku şilbûnê bêyî hewcedariya makîneyên tevlihev an enerjiya zêde rake. Her çend rêbazên zuwakirinê yên nûjen her ku diçe gelemperîtir dibin jî, çalên zuwakirinê di cûrbecûr çand û deverên erdnîgarî de têne bikar anîn, û wekî teknîkek zuwakirinê ya hêsan û domdar ceribandina demê derbas kirine.
Dema weşandinê: 29ê rêbendana 2024an